Seni Seviyorum Perşembe, 05 Aralık 2013 18:13

Yazan 
Bu yazı için oy ver!
(6 Oylar)
Gece yarısı olmuş bile. Kendimle baş başa, dolunayın ışığıyla aydınlanan gecede, kendi nefeslerimin izini sürüyorum. Kalbimin sesi karışıyor gecenin karanlığına. Bir rüzgar esiyor karşı kıyıdan usul usul. Hava sıcak, boğucu. Terliyorum. Sonra ılık rüzgar tenimi okşayıp geçiyor. Karşı kıyıda ışıklar yanıyor, ışıklar sönüyor. Boğazdan her geçen gezi teknesinden ayrı müzik doluyor kulaklarıma. Türkçe, Kürtçe, Arapça, İngilizce. Başka başka dillerde, başka başka melodileri bırakıp arkalarında, süzülüp gidiyorlar benim görüş alanımdan.


Rüzgar her tenime değdiğinde, başka bir seni getiriyor bana. Hüznünü, öfkeni, acılarını, korkunu, yetersizliğini, güvensizliğini, yalanlarını, kendinden kaçmalarını, pişmanlıklarını, geçmişini hissediyorum. Biliyorum, anlıyorum, ben de hissediyorum bu duyguları. Sıcaktan biraz daha bunalıyorum. Rüzgarın bana getirdiği seni olduğun gibi kucaklıyorum. Sonra duygularını geri veriyorum rüzgara. Alsın götürsün onları bizden çok uzaklara. Kalbinin sesi geceye karışıyor. Kalbimin sesi geceye karışıyor.


Sonra ılık rüzgar tekrar seni getiriyor bana. Aşkını, sevgini, güvenini, kendine yetmeni, kendine dürüst olmanı, hayallerini, şimdiyi. İçime çekiyorum derin bir nefesle seni. Bir oluyorum seninle.

Biz hepimiz bir değil miyiz zaten? Kocaman bir okyanusuz biz. Hepimiz damlıyoruz okyanusa tek tek. Kimimiz sakin bir nehir gibi, kimimiz çağlayarak, kimimiz çatlak duvarların arasından sızarak damlıyoruz okyanusa tek tek. Ben seni hissediyorum. Korkuların korkularıma karışıyor. Sevgim sevgine karışıyor.


Yan evin açık penceresinden yeni doğmuş, henüz birkaç aylık olmuş bebeğin ağlaması doluyor kulaklarıma. İşte o zaman gözlerimden yaşlar boşalıyor. Ağlıyorum ben de, aynı o bebek gibi. Kalbim hızla çarpmaya başlıyor; aşkla! Aşkla doğan bebeğe duyduğum aşkla. Sana duyduğum aşkla. Belki seni tanımıyorum bile. Kim olduğunu, nerede olduğunu, bilmiyorum. Ama seviyorum seni. Seni sevmem için, seni tanımam gerekmiyor. Oralarda bir yerlerde benimle aynı havayı soluduğunu bilmem yetiyor. Sen iyi ol istiyorum. Mutlu ol, huzurlu ol, kendin ol, cesaretli ol, sevgi ol. O zaman biliyorum ki ben de iyi, mutlu, cesaretli olacağım. Okyanusa damlayan her damla, ne kadar berraksa, okyanusun suyu da o kadar berrak olur çünkü.

İstiyorum ki, bizim okyanusumuz, birliğin okyanusu, öyle parlak, öyle berrak olsun ki, sen de ışı, ben de ışıyayım, biz de ışıyalım! Kim olursak olalım, hepimiz ışıyalım.


Bunu yapmak için, önce hayallerimizden başlayalım. Ben senin gözlerindeki ışığı görüyorum, ya sen?


Seni seviyorum.


Okunma 1397 defa Son Düzenlenme Cuma, 06 Aralık 2013 12:09
idil Karaata

Bir an geldi,o an aslında evrende akan bir nehir olduğumu anladım.Diğer nehirlerle bir olup akmak istedim.Okyanusa katılmak için çabaladım.Okyanusa vardığımda bir damla olduğumu gördüm.Hem biricik tek başına,hem de tüm evrenle birlikte. Ben İdil 1967 yılında birbirine delicesine aşık anne babadan dünyaya geldim İstanbul Erkek Lisesi, Boğaziçi Üniversitesi Turizm ve Otel Yöneticiliği ve Eskişehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Bölümü mezunuyum. Uzun yıllar tekstil sektöründe temsilcilik ve yöneticilik yaptım. 2006 yılında Emlak Brokerlığı yapmaya başladım. Ama içimde hep bir boşluk ve arayış vardı.Bitmek,tükenmek bilmeyen bir susuzluk gibi. Aradığımın evren ve insan aşkı olduğunu fark eder etmez kişisel gelişim yolunda ilerlemeye başladım. Aldığım eğitimler arasında, Bilgi Üniversitesi'nde Pınar Kür'den "Yazmak Yaşamak, Boğaziçi Üniversitesi'nde Etkili Konşma Sanatı", "BolukBilinci" ,"Esma-ı Hüsna ve Çakralar""Melek Koçluğu",ISS onaylı "Yaşam Koçluğu"" ve" İlişkiler Koçluğu" ve daha neler neler. Esas eğitimimin kendi içsel yolculuğum olduğunu düşündüm hep. Bu yolculuk sırasında hep insan için insana dair konulara kafa yordum. Kalbim hep aşk için çarptı .İnsan aşkı ve evren aşkı için. Belki tanıdıkça insanın gizemi büyülediğinden beni belki de bir aşk çocuğu olarak dünyaya gelmiş olduğumdan kim bilir? Her daim insan için. Tüm dünyada ışıkla ve sevgiyle....

Son Ekledikleri: idil Karaata

Bu kategoriden diğerleri: « Günlük

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.