Perde! Salı, 27 Ağustos 2013 14:44

Yazan 
Bu yazı için oy ver!
(30 Oylar)
hani dunyada tutanacagın dallar vardır... Onlardan birini kaybedersin ve olumune korkarsın ya olmekten beter... Oyle birsey bu iste... Haber gelir, ne kadar beklemiosan o kadar cabuk... Hersey bir anda olur biter, geriye artık o haberle gercek hayatta bogusmak kalmıstır... Once sanki baska birinin hayatına bakıyormus gibi uzaktan seyredersin kendi hayatını... Kısa bir an, cok kısa bir an... Hicbirsey hissetmezsin o kısa anı yasarken... Sonra birden alevler sarmaya baslar vucudunu, ne kadar soguksan o kadar siddetli... Ellerin verir ilk sinyali, uzatsan avuclarını bir iluzyonist gibi alevler dans edecek avuclarının icinde... Sonra pufffff yukarıya dogru dortnala kosar alevler, gogsunden gecer sonra, kalbini yalar acıtarak, sonra yuzune ulasır ve kulakların yanar, yanakların cayır cayır ve baslar beyin uyusmaya acıyı hissetmemek icin... Kapatır sistemi, sadece kendinden korktugundan; kafatasını parcalayıp oylece cıkıp gitmekten... Sonra bedenin sogutma sistemi girer devreye yangını duyup, caresiz sulayabildigi kadar sular gozler yuzu... Beyin topu goguse atar... Mengenede sıkıstıgını sandıgın bedenin, sakinlestirmek ve nefes almak icin dısarı atar kendini... Dur dersin, sadece an'da kal... Becerdim zannedersin once... Birden uykun gelir, anlayamazsın bu sacma tepkisini vucudunun... Uyursam gecer zannedio insan belki de... Modern masallarda bile olmuo artık o, yuh, saf!! Denersin yine de bir umut, cenin olursun sarılacak acından baska birseyin kalmadıgı icin... Sonra birden alevler doner geri, panikle dogrulursun yatagında; uyursam uyanamayacagım sanırsın... Al sana baska bir klise... Birden hayat nasıl bu kadar acıtabilir canımı, bu kadar yasanası bir hediye nasıl bu kadar caresiz hissettirebilir dersin? Baslarsın hesaba... Bir saat sonrasını dusunursun once... Ne yapacagım, bir saat sonra ne yapacagım diye yoklarsın kendini... Zaman ya hani, zaman unuttururmus ya acıları hani... Guvenecegine zaman, en saglamından bir kufur sallarsın, bir saat sonra gecmeyecegini anladıgında... Kim, kimi, niye kandırıyor ki diye dusunursun... Boslugunu hissedersin iliklerinde onun, var oldugu zaman bile olamadıgı kadar buyuk hem de... Ne komik aslında... Etrafındakiler teselliye gelir, eksik olmasınlar der, bir tutunacak dal daha yaratmaya calısırsın teselli icin gelenlerden... Gozlerinin icine bakarsın taaa dibini gormeye calısırsın, hic yapmadıgın kadar hırsla, bulmaya calısırsın o tesellinin kaynagını aptalca... Gercekten anlıyor mudur dersin, birazını anlıyor mudur lan? Cevabı bildigini hatırlarsın, sen biriciktin hani, acıların da biricik olacak tabi gerizekalı... Arkanı donersin gelenlere, once teselli cabalarının bos yere olmadıgı yanılsamasını yaratırsın... Sagolun iyi ki varsınız dersin, iyiyim dersin, iyiyim tamam, gecti, gececek... Bu yalana ne kadar inanırsan o kadar iyi... İkna olanlar gider ya hani, derin bir oh cekersin esi benzeri olmayan acınla basbasa kalabildigin icin... Oynamak da iyi gelmistir bu arada ha!... Hah iste... Sonra hep oynamak zorunda kalacagını o an, orda anlarsın... Hicbirsey gecmeyecek yahu! Hep orda hep aynı siddette, sogukta asagı dogru akıp gitmeye calısırken donup kalan ve gittikce biriken buzdan sarkıtlar gibi varolup duracak her fırsatta yine yeniden... Artık iki secenegin vardır; hep bildin bunu derinden derine, bildin bir yol ayrımında kalacagını kendi kaderinin... Oynamaya devam edebilirsin... Caziptir, cazip olmaktan ote caresizsindir eger zayıfsan... Senin secmeyecegin yoldur bu! Digeri cekip gitmektir herkesten, zihinlerden, yapabilirsen uzun vadede anılardan hatta! Aslında hangisini sececegini de bildin sen taaaaaa dogustan... Belki de oncesinde, o yuzden huzun parıldıyordu gozlerinde, ne kadar guluyorsan o kadar cok!!!! Ruhun bir basına takılıodu o yuzdennnn, kimsecikleri uzmemek icin... Kimsenin hayatında yara olmamak icin... Efendi gibi gitmek zamanıdır bilirsin... Oyunu bozmanın... Zamanıdır comak sokmanın kendi kaderinin carkına... Asi ruhun yaptı yapacagını yine... Bir gulumseme gecer yuzunden, gizliden, hızlıca... Gitmek iyidir, gitmek... En buyuk yalan kalmak ve oynamak hayatın sana dayattıgı gibi... Haydi bakalım, zengin kalkısı bu... Veeeeeee... Perde!!!!


Okunma 2063 defa Son Düzenlenme Salı, 03 Eylül 2013 08:43

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.