Her Şey Huzur İçin... Perşembe, 22 Ağustos 2013 22:20

Yazan 
Bu yazı için oy ver!
(7 Oylar)
Belki içimde bir yerlere saklanmış,azıcık bir huzur hala vardır...
Tam da pes etmeme ramak kalmışken;
Beni sakinleştirebilecek...
Umudun bittiği yerde elimden tutabilecek
Küçücük bir sebepten yüzümü gülümsetebilecek...
Çığlığımı sükunete dönüştürebilecek...
Yastıkla başımın arasında
Daha fazla kara kedi gibi dolaşmayacak
O huzur...
Sabretmek nedir?
Ben de kırıp dökmeliyim,yakmalıyım, yıkmalıyım belki
Her şeyi...
Ben de ağlamalı,o hep özendiğim patlama noktasına
Gelmeliyim artık..
Sonra "ohhhh beee"rahatladım demeliyim!
Hep sessizi oynamak bu kadar mı sıkıcı?
Bana ne lazımdı,
Onu bile unuttum!
Kaçıp gitmek belki
Yorgun günlerimin inadına,
Ebedi bir sessizliğe doğru yol almak...
Dingin bir limanda, mola vermek...
Uzun yolculuklarda kaybolmak...
Sonra belki;
Bir sahil kenarında,demlenmek...
Kuma vuran dalga sesiyle,
Düşünmeden uyuya kaldığım,
Yabancı bir köşede,
Kuş sesleriyle uyanmak...
Gök kuşağım bile var,
Her yer rengarenk...



Demişim...yine uykusuzlukla baş başa kaldığım, nefes almaya çalıştığım gecelerden birinde...Kim bilir kaç kişi daha paylaşıyor, zaman zaman benimle aynı duygu yükünü.....Kim bilir kaç kişi minicik bir huzur bulmak adına,nelerden vazgeçen ya da vazgeçmeyi beceremeyip, yana yakala "huzurumu kaybettim,onu arıyorum gören var mı " diye köşe bucak her yerde,her şeyde ve herkeste o huzuru arayan...
Keşke huzur öyle bakkalda,markette satılan ya da pazara gidip" pazarcı amca,bana oradan 1 kilo huzur verir misin?" diye kolayca satın alabileceğimiz bir şey olsaydı...Ama eminim ki,eğer huzur satılık olsaydı , yine ona zenginler sahip olurdu:) O zaman "para var , huzur var " sözü çok yerinde kullanılmış olurdu:)
İçinde bulunduğumuz zaman akıp giderken, bir çok şeyden medet umup, aslında huzurun tam da kendi içimizde olduğunu göremiyoruz...Ve onu yaratabilecek kişinin yine sadece ve sadece kendimiz olabileceğini henüz fark edemiyoruz...
Hayatta hepimizi dinlendiren, iyi hissettiren kişiler vardır.Kimi huzuru bir kişiye bağlı tutar, kimi yaşam tarzına , kimi paraya, kimi işine... Kimi eşinde, kimi bir sevgilide,kimi evladında,kimi sımsıkı sarıldığı ailesinde, kimi Yaradan'da bulur huzuru ... Kimi ibadet ederek, kimi bir sahil kasabasında, kimi okuduğu bir kitapta,kimi demlediği tavşan kanı çayı yudumlamakta,kimi radyoda çalan bir şarkıda,kimi yediği yemekte,kimi dostlarla rakı sofrasında,kimi havuz manzaralı lüks bir villada,kimi mütevazi tek odalı bir evde...Kimileri büyük şeylerde huzuru ararken,kimileri küçük şeylerle de zaten çoktan yakalamıştır o huzuru...Kimine göre huzur yetinmekse ,kimine göre de içindeki doyumsuzluğu giderme çabasıdır...Kimileri ise, kapı kapı ne psikiyatristler , ne psikologlar dolaşır da hiç bir şey fayda etmez.En yüksek antidepresanlar bile, an gelir kesmeye yetmez.
Boşluk dediğimiz şey, içimizde kapanmayan bir yaradır.Ve o boşluk,bizim hep aradığımız iç huzurumuzdur.Bazen sürekli hayatı sorgulamak,insanları,yaşadıklarımızı,yaşayamadıklarımızı,hatalarımızı sürekli sorgulamak da bizi boşluğa düşüren en büyük etkenlerden bir kaçı yalnızca. Aslında hepimizin doğası gereği yaptığımız şey,boşlukları doldurmaya çalışma çabamız,bizi sürekli bir şeyleri aşma gereği duymamıza neden oluyor.Ardından gelen yoğun ve derin düşünceler bizi daha çok huzursuz etmeye başlayınca,bir şeylerden keyif almamız neredeyse imkansız hale geliyor. Algıladığımız şeyler çelişkili hale geldikçe,doğru ve güzel olan ne varsa anlamlarını yitirmeye başlıyor.Hayattaki o dengeyi kurmayı kaçırıyoruz,olaylara ve kişilere ve hatta kendimize pozitif şekilde bakmayı unutuyoruz.
Huzur bence,kişiye göre de değişir aslında...Neye ve kime göre huzur sormak lazım...Geçen gün bir arkadaşıma sordum."sence huzur nedir " diye. "Bekarlık:)" dedi.Başka bir arkadaşıma sordum: "Anı yaşamak " dedi.Daha başka biri: "Para" dedi. Anneme sordum: "Baban...O gidince, huzurum da gitti" dedi.Ve babam hep derdi ki;(konuyla ilgili olduğunu düşünerek paylaşmak istedim): " Hayatta maddi,manevi her konuda, kendi kapasiten kadar yükün altına koymalısın elini..Mesela kiminin 2 gün geç ödediği faturadan bile uykusu kaçarken, kiminin yaptığı yolsuzluklara rağmen hiç kaçmaz uykuları..." derdi. Ben güzel bir yaklaşım olarak hafızamda bir yerlerde sakladım.
Ve son olarak kendime soruyorum "Huzur nedir diye?" Ben hala tam olarak cevabını bulamasam da, tek tecrübe edindiğim nokta; "huzur mu istiyorsun " "en yanındakine bak" derim..."Ve tabii ki çevrendekilere..." Duygularımız aslında bir nevi bulaşıcı bence.Biz iyi ya da kötü tüm duyguları çok çabuk kapıyoruz çevremizdeki dost ve sık görüştüğümüz kişilerden. Sürekli bir enerji alış verişi yapıyoruz,ama farkında olmadan...Bu sebeple,ben derim ki; insan yine de yanında neşeli,umutlu,heyecanlı,hayat dolu,olumlu,gönül gözüyle sevebilen insanlar barındırmalı ki, onların o güzel enerjileri bize de bulaşsın...Bence ilk olarak buradan başlamak lazım,hepimizin ihtiyacı olan , huzur için kolları sıvamaya...
Çevrendekiler seni duygu bazında yükseltebilecek mi yoksa aşağılara mı düşürecek seçim tabi ki senin?


Huzurunuz Bol Olsun...SEVGİLER...


Okunma 1152 defa Son Düzenlenme Salı, 25 Şubat 2014 00:00

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.