Oyun... Çarşamba, 05 Haziran 2013 22:20

Yazan 
Bu yazı için oy ver!
(21 Oylar)
Nasıl da değişiyor insanın hayatı...Bir gün...Bir saat...Hatta bir sanıye bile yetiyor hayatlarımızı yerle bir etmeye...Ya da edilmesine razı gelmeye...

2 dakika önce yanımızda olan sevgili, eş, dost, hatta sahip olduğumuz herşey,bir yabancıya nasılda dönüşüyor? Sonra sağlam sandığımız o ip "nasıl kopma noktasına geldi" diye şaşırıyoruz."Nasıl da geldik tamda bu noktaya" diye soruyoruz kendimize. Oysa; ilişkiden kopma noktasına giden geçişe doğru, yaşanılanlar, kırgınlıklar, hatalar, isyanlar, gelgitleri hiç hesaplamıyoruz. İçimizde, dağ gibi birikmiş enkaz kalıntılarını hiç dikkate almıyoruz.Sevgiler tükenirken, aşklar biterken, saygıyı yitirirken, bir sonu adlandırdığımızda, gözümüzün önünden geçen film şeridindeki, o en güzel sahne bile geri adım atmamıza yetmıyor artık. Hatırlamak bile güç gelirken, tam da unutmaya çalıştığımız noktada, öfke duyduğumuz geçmiş peşimizi hiç bırakmıyor. Ya sürekli sinyal veren kalbin deşiyor anılarını, ya da bunu birileri yapıyor zaten senin yerine unutturmamacasına...

Hiç değişmeyeceğini sanarak, sımsıkı sarıldığımız hayatlarımızda, oyuncu olduğumuzun farkına, başımıza gelenlerden sonra varıyoruz ancak. Başka bir oyuncunun oynadığı oyunda kendimize rol dahi biçemezken,başka bir zamanda, başka başka mekanlarda , ama aynı oyunun tamda ortasında, başrolde buluyoruz kendimizi...Başımıza gelemeyecek sandıklarımız, o sırada çarpıyor bir kez daha yüzümüze, tokat gibi....
Zaman ise, en acımazısı... Durmak bilmeyen bir hızla akıp giderken, biz; bize getirdiklerinden çok, sadece götürdükleri ile ilgileniyoruz her zaman. Onlara üzülürken, gelenlere kucak açmayı beceremiyoruz. Sevinemiyoruz bile... Belki de önümüze çıkan kaç fırsatı ezip geçiyoruz muamma...
Keşkelerimiz var; fazla sert bünyemize...Pişman olmak fiziksel zarar-ziyan, psikolojik baskı...Bir de hep bi ama vardır ya...Hep bi kendimizi kolay yollu sıyırma gerekçesi...Sil baştan desek, hep bi bahane hali, hep bir üşengeçlik, hep bir düşünen adamlar ve kadınlar profili...Değişim ise, istesek an meselesi...Hatta burnumuzun ucunda...Sadece bir bekleyiş var, neyi beklediğimizi bile hiç bilmeden...
Ve eğer bu bir oyun ise, sahnede bizim payımıza düşen rolden,zevk almayı bilmek; oyunun püf noktasıdır belki de...


Okunma 652 defa Son Düzenlenme Cumartesi, 15 Haziran 2013 18:42
Bu kategoriden diğerleri: « Kendim İçin Merhaba »

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.