Hayata Tutunmak Çarşamba, 27 Mart 2013 10:24

Yazan 
Bu yazı için oy ver!
(2 Oylar)
Genellikle ailenin tercihleri, çevremizdekilerin etkileri ya da bulunduğumuz andaki şartlar belirler hayata tutunma başlangıcımızı. En öncelikli hedefim popülerliği olan bir meslek sahibi olmaktı. Herkes tarafından beğenilmek, takdir edilmek istiyordum. Bu isteğin oluşmasındaki ana neden çocukluğumdaki aile içi kavgalar, başkalarının çocuklarıyla yapılan kıyaslamalar ve vasat bir öğrenci olmam nedeniyle yakın çevremin bana güvensizliğiydi.

Üniversite sınavlarını kazanamamıştım. Şimdi ne olacak, ne yapabilirim. Yakın çevremden yeterli destek alamamış, deneyimlerim ve yaratıcılığım yetersiz kalmıştı. Zihnim, beni eleştirenlerin sözlerini tekrar eden bir teyp gibi eleştirileri tekrar edip duruyordu. Çareyi, kendime yakın gördüğüm kişilerle görüşüp bir yol bulmakta aradım. Baktım ki, benim ne düşündüğüm, hayallerimin ne olduğu kimsenin umurunda değil. Onlar için önemli olan tek şey var. Bir işe girip çalışıyor olmak.

Henüz bir yol belirleyememenin moral bozukluğu içindeyim. Karşılaştığım kişilerin beni sorgulamalarından, durumumu onlarla paylaşmaktan hoşnut değilim. İtilmişliğe değil, sevgiye ihtiyacım vardı. Genel olarak çevremde uyumlu ve sevilen biri olmama rağmen “İyi İnsan” olmaya karar verdim. İçgüdülerim “İyi İnsan” nasıl olunuru öğretecekti bana. Yaşlılara yardımcı oldum, odunlarını taşıdım. Komşularımızın alışverişlerini yaptım. Etraftan aldığım olumlu tepkiler ve duyumlar, kendimle kaldığım zamanlarda uğraştığım bahçe işlerleri, resim çalışmaları moral yönünden iyi gelmişti.

Ben etrafımın değerlendirmesiyle eksiktim ya, iş bulmak uğruna hep işverenlerin kurallarını kabul etmek, onların vaatlerine kanmak zorunda kaldım. Bir başka öğreti de hele bir işe gir kendini göster zamanla yükselirsin. Bir süre harçlığımı çıkartmak için çeşitli işlerde çalıştım. Takdir edilmek bedel ödemeyi de getirdiğinden öğretide söylendiği gibi işlemiyordu gerçek hayat. İşverenler çoğu zaman beni düşünmeden, beni kullanmayı tercih ediyorlardı. Üzerime bir şeyler eklemeden, sadece verilen direktifler doğrultusunda çalıştırılmak, deneyimsizliğin hatalarıyla cezalandırılmak mutsuz etti beni. İçgüdülerim yaptıklarımın bana uygun olmadığını söylercesine içimi buruyordu.

Sabahın erken saatleri, işe gitmek için sahilde otobüs bekliyorum. Hayatta boğulma endişesiyle gözlerim dalmış denizin boşluğuna. Durağa gelen arkadaşım seslendi. Hayrola, bir sıkıntın mı var? O bir sordu ben bin anlattım. Cevap gecikmedi. İlan görmüş, bir bilgisayar firmasının programcılık kursları olduğundan bahsetti. Ben de daha önce bir Amerikan mecmuasında mektupla bilgisayar programcılık kursları olduğunu görmüş, heveslenmiştim. Ama hem para hem de İngilizce gerektiğinden hevesim kursağımda kalmıştı. Sanki yarım kalmış bir şey tamamlanmıştı aniden. En kısa zamanda konuyla ilgilendim. Gündüz çalışıyor, akşam kursa gidiyorum. Kursu başarıyla bitirdim.

Bir yerden başlamak gerektiğini düşündüğümden gazete ilanı ile bir üniversitenin bilgi işlem merkezinde bilgisayar operatörü olarak mesleğe ilk adımı attım. O dönemde az bulunan ve oldukça popülerliği olan elektronik beyin (bilgisayar) yazılım uzmanlığı sosyal yapı içinde itibarı yüksek ve iyi gelir sağlanabilen bir meslekti. Çalışmam ve azmim birilerinin dikkatini çekmiş. Bilgi teknolojileri ile ilgili bir ortamda bulunmak bir süre sonra bana farklı kapıları açmıştı. Büyük bir kuruluştan teklif aldım. Bilgisayar operatörü olarak başladığım bu kuruluşta yazılım uzmanlığımı geliştirme fırsatı buldum. Sonrasında çeşitli aşamalardan geçerek üst kademelere kadar yükseldim. Bu kuruluşta severek ve yaratarak uzun yıllar çalıştım. Birçok kişi yetiştirdim. Birçok kuruluşa çözüm oldum. Hedefime ulaşmaktan, bildiklerimi başkalarıyla paylaşmaktan mutluydum. Bu haz, zorlu bir yolculuğun sağladığı öz güven ve tatmindi.


Okunma 575 defa Son Düzenlenme Cuma, 29 Mart 2013 10:32

Son Ekledikleri: takvor

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.