Acı' Dır: Varlığı Kıymetli Kılan Cumartesi, 23 Mart 2013 00:25

Yazan 
Bu yazı için oy ver!
(3 Oylar)
Karanlık bir şehirde tek aydınlatan yıldızlarken penceremizi , çocuk olarak uyandığım birgün büyümüş olarak uyudum. Ne karanlıktı gece , dünyanın tüm ışıkları yansa bütün yıldızlar güneş olsa o geceyi aydınlatamazdı bence. Birileri ninniler dinledi , birileri masallar , birileri hastalandı , bazıları öldü. Ama bizim için kapkaranlıktı gece. Artık annemiz yoktu. Gitmek zorundaydı kalsaydı ölecekti ya da öldürecekti babamı.

Sabah uyandığımda artık ablası değil annesiydim kardeşimin kahvaltı hazırladım okullarımıza gittik , ilerleyen günlerde komşulardan çamaşır makinesi çalıştırmayı öğrendim. Kirlenmişti artık üstümüzdekiler. Soba yakmak en zoruydu ve etraftakilerin bize acıması çok acıydı. Kapıyı kilitlemeyi unuturduk hep ama ödevlerimizi asla. Bir tek şeye hiç dokunmadık annemizin özenle katladığı örtüleri hiç açmadık , elleri değmişti çünkü annemizin.

Geçmişten bir gününü sileceğiz deseler o günü verir miydim? ASLA VERMEZDİM!

Çünkü sen saçlarıma şefkatle dokunduğunda birtanem , içimdeki çocuk o geceyi yaşamasaydı bu kadar mutlu olamazdım. Uyandığımda hazırladığın bir bardak portakal suyu bu kadar kıymetli olur muydu? Çocuk halimle kardeşime kahvaltı hazırlamaya çalışmamış olsam. Ya da üşüyorum diye ne kadar sıcağı sevmesen de sıcak bir ev araman beni bu kadar mutlu eder miydi? Soba yakmaya çalışırken isler içinde kalmamış olsam. Çalışmadığın bir hafta sonu var onda da temizlik yapma bir yardımcı bulalım dediğin de içim bir hoş olur muydu? Komşu teyzelerden bak bu kadar bu deterjandan koyacaksın diye dersler almamış olsam. Bu kadar sana sarılmalara doyamaz halim çocukken bu kadar şefkatsiz kalmasam olur muydu?

İçim erir miydi? Sana bakarken…Olmazdı biliyorum. En karanlık geceleri dünyaları yakarcasına içimdeki bu aşkla aydınlatamazdım işte bu yüzden ASLA VERMEZDİM O GECEYİ.

Hayat yaşadığımız tüm zorluklara rağmen minik yüreklerimize şefkatle yaklaştığımızda veya şefkatle yaklaşıldığında güzelleşiyor. Ve yaşamın kıymeti yaşadığın acının derinliğinde gizli. Bu kadar acımasaydı canım bu kadar kıymetli olmazdı yaptıkların.

Acı değimlidir ki varlığını hissettiren her şeyin , bir yeriniz acıdığında o ana kadar hiç o ağrıyan yerinizi düşünmemişken , acı başladığında varlığını hissettiğiniz yer , acıyan yeriniz değil mi? Ölüm acısı mesela sevdiğimiz birisinin yokluğuna en çok o acıyı hissettiğimizde üzülürüz. Sevdiğimizin var olmasının , varlığının önemini yokluğunun acısı ile hissederiz. Hayatta varlığı derinden hissetmek ve değerini bilmek için , bize en çok ders veren duygu acı değil midir? Acıları bu yüzden sevmek ama acının sızısını bilip acıtmamaktır önemli olan…

En sinsi hastalıklar acısız çıkar ortaya , yıllardır halsiz olan biri , bir gün grip sanır kendini kanser olur , bir sabah yürüyemeyen insan hastanede gözlerini böbrekleri alınmış halde açar. İnsan kendisini seveni hiç hissettirmeden (acıtmadan) aldatır. Ya da gözlerimize bakılarak kandırılır dolandırılırız anlayana kadar acı yoktur. Zaten acının anlamını bilseydi zarar veren korkardı acıtmaktan. Acıdan uzak olanlar sinsidir acısız gelen sinsi hastalıklar gibi. Bu yüzden acıyı yaşamamış olanlar hayatın kıymetini de çok bilemezler.

Dünyanızın tüm acılarınıza merhem olacak kadar çok aydınlanması dileğiyle.


Okunma 522 defa Son Düzenlenme Cuma, 29 Mart 2013 19:14

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.