Kodese Lütfen! Cuma, 22 Şubat 2013 00:20

Yazan 
Bu yazı için oy ver!
(5 Oylar)
Bende bir aşk var. Kimselere söyleyemediğim. Yalnızca kalbimin bildiği aklımın onaylamadığı… Bende bir aşk var, aşkın yalnızlığı. Her yalnızlık bir ölüm kokar. Bendeki aşkındır yalnızlığım. Kimseler bilmez duymaz içimdeki seni. Çığlık dolu bağırışlarımı... İçimde büyüttüm seni. Kocaman oldun kalbime sığmadın. Sığmadın işte. Oysa ne güzel de parazit olmuştun yüreğime. Beraberliğimize…
Kendim aldım kendim vazgeçiyorum. Sensiz her yer kalabalık. Sanki başka gezegenden gelmiş gibi herkes. Herkes yabancı herkes uzak…
İçimdeki boşluğundan başka hiçbir şey gelmiyor elimden.
Yüreğime yazmıştım ya seni. Gözümden akan her gözyaşı seni bir cümle kadar daha siliyor benden. Kalbimden, aklımdan ve tüm bedenimden… Elime aldığım kalemim artık seni yazmayacak. Sen mi dedim ben... Sen de kimsin? İşte bu kadar... Yarınlara nasıl bakacağımızı bugünlerimiz belirler. Ve gün ağarırken kapılarım sana kapanır, ben uzanmış seni silerken bir can daha hayat bulur dünyada…
Duygularımızı hapsettiğimiz kadar küçülürüz. Zaman en iyi ilaçtır derler. Hani nerede zamanım nerede ilacım. Zaman geçiyor geçmesine de sor bakalım nasıl geçiyor? Sordum. Cevaplıyorum. Hem başıboş gezen bir köpek gibi acı hem de yolunu kaybetmiş avare gibi çaresiz. Benim için tek mevsim tek ay tek gün tek yıldın. Ama artık dört mevsimi yaşar oldum içimde. Aklımın ise tarihi karışık… Ruhum toz içinde,sürekli tekrar yapmaktan.
İçimde büyük bir boşluk var. Sanırsanız ki bedenim hayatta, ruhum ölü… Bütün organlarımı kaybettim. Gözlerim hariç. Onlar hala yaşıyorlar. Seni her gördüklerinde seninle birlikte gidiyorlar. Keşke başta onları kaybetseydim. O zaman gerçekten hissederek senden geçerdim. Düşün düşün düşüncelerimi bile elimden aldın. Nasıl bir şeysin sen gerçeksin ama hayalimde…
Sonlardayım artık. Derinlerde… Kayıplarımın peşindeyim. Şehrin büyüsüne kapıldım yürüyorum. Ama bu sefer gerçekten sormayın. Çünkü bende bilmiyorum. Sadece ilerliyorum. Çıkmaz sokak değil bu sefer. Bildiğin dörtnala ayrılmış yollardayım. Hayata otostop çekiyorum. Belki bir gün beni yanına alır da beraber gezeriz diye. Evet, kalbim şimdi geldiğin yere geri dön. Nereye? Kodese lütfen!


Okunma 601 defa Son Düzenlenme Cuma, 08 Kasım 2013 01:29
kübra

Men Dakka Dukka

Son Ekledikleri: kübra

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.