Düşünce düşlerimden aşk

Düşünce düşlerimden aşk Perşembe, 13 Eylül 2012 17:42

Yazan 
Bu yazı için oy ver!
(6 Oylar)
Kizil ve uzun saci gecmişi gibi biniyordu omuzlarina, üzerlerinden süzülen her yagmur damlasina, her bir yagmur damlasina, cevabini bilemeyeceklerini, bilselerde soylemeyeceklerini bile bile "neden" diye sormadan edemiyordu catlak dudaklari. Nereye gidecegini bilmeden atiyordu adimlarini... Herşeye ragmen devam ediyordu yürümeye, o dar, gittikce daralan ve sonu gorünmeyen yolda... Cebinden dokülen umutlari sokak cocuklari topluyor aralarinda paylaşiyordu... Umutlari doküldükce yolu daha da daraliyor, işik gittikce azaliyordu... Elini yüzüne gotürdü, ve sonra bir damla gozyaşi silkeleyip atti yüzünden... Kaldirimin islak olduguna aldirmadan oturdu... Yüzünü ellerinin arasina gomdü ve hickirarak aglamaya başladi... Kelimeler agzindan bogularak ve anlamsizca dokülüyorlardi... Bense hala dar yolun girişinde onu seyrediyordum... Ne yapmam gerektigini bilmeden, bilemeden... Her gozyaşi, her haykirişi icimi yakiyordu.. O kadar yalniz di ki... Dayanamadim... koşarak yanina gittim.. yanina geldigimi farketmedi bile... Ta ki sag omuzda dokununana kadar...
Kafasini kaldirdi birden... İlk nefesini yüzümde hissettim agir bir şarap kokusuyla beraber... güclükle
- Sigaran var mi? diye sordu...
Dudaklari titriyordu... Günlerdir agliyordu belliki, günlerdir susmadan... Gozlerinin altinda hüzünler birikmiş, kirpikleri kücük damlaciklarla dolu, kücücük bir yüzdü bana bakan, iki avuc icine siginmişti yüzü... elimi uzatip silmek istedim gozlerini, daha elimi kaldirmiştim ki, gozlerini kocaman acip tek kaşini kaldirmasi durmam gerektigini hissettirdi bana... Kücük, yorgun, kirilmiş, hircin bir yüzdü bana bakan... Ben ona oylesine dalmiştim ki, catlak sesiyle irkildim...
- Sigaran yoksa başimda dikilip durmayi keser misin?
- Var elbette
cantami actim ve ona bir sigara uzattim, elimden bir sokak kedisi edasiyla kapiverdi sigarayi
- Ateşin var mi peki?
- Var bir saniye
cakmagi cantamda bulamiyordum bir türlü, bir iki kariştirmadan sonra niyahet buldum ve uzattim... Yüzünde bir anlik bir tebessüm belirdi ve
- Bende oyle atarim cantaya, arar bulamam sonra biryerlerden cikar, ama lazim oldugunda bir türlü bulunmaz işte meret
diyerek yüzünü tekrar ellerinin arasina sakladi.
Hircinliginin altinda kurtarilmayi bekleyen bir kadin onyargisiydi onunla ilgili ilk hissim... Ama bunu ona hissettirmek onu kacirmak olurdu... Onunla iletişim kurmak istiyordum, icimde yankilanan haykirişlarindan sonra onu boyle birakamazdim
- Sigarani bir kahve ile icmeye ne dersin, bu yakinda cok sakin bir yer var, sana bir kahve ismarlamak isterim
- İnsanlarin icinde olmak istesem, bu issiz sokakta ne işim var? Ne kahve, ne sohbet nede arkadaş istiyorum, sigara icin sagol, izin verirsen yagmura eşlik etmek istiyorum, yalnizca ben ve yagmur
- Uzun süredir arkandayim, burada senin icin varim... her gozyaşin ve her haykirişini tek tek hissettim... Yagmuru ve gozyaşlarini seninle paylaşiyorum bir süredir... Burada olmam ve seni yalniz birakmamam gerektigini hissediyorum
- Dostlarimi bile istemezken yanimda, senin gibi bir yabanciyi neden isteyeyim?
- Belki de dostlarinca yargilanmaktan korkuyorsundur?
- Yalniz kalmak istiyorum... Korktugum bir şey varsa oda anlaşilamamaktir... Sadece agladigim icin bana aciyorsun, yere düşen bir cocugu kaldirmak ve birşeyin var mi diye sormaya benzemez bu... Benim ihtiyacim olan acinmak veya şevkat gosterilmesi degil. Sadece kendime ihtiyacim var.
- Cesaretimi bagişla ama bu haldeyken kendine hicbirşey yapamazsin, sadece kaciyorsun gibi bir halin var, birşeylerden kaciyorsun ama onlar seni birakmiyorlar...Sana hissettigim ve hissettirmek istedigim ilgi yada şevkat degil. Seni anlayabilecegime inaniyorum... Sen agladiginda sana acimadim, seninle bende agladim... anlatmasi zor....
- Hey nesin sen?, bir medyum mu? Neyin peşindesin? Neden benimle ilgileniyorsun? Sana beni yalniz birak dedim.. Ben bile kendimi anlayamazken, sen nasil anlayacaksin? Bir sigara istedim sadece senden...
- Benden neden sigara istedin? Neden daha ilk omzuna dokundugumda bana git demedin?
- Bilmiyorum lanet olsun... bilmiyorum... hic bir şey bilmiyorum...
Elimi uzattim tekrar yüzüne dokunmak icin, irkildi ama bu kez izin verdi dokunmama, yanina oturdum... Agliyordu yeniden... ve yeniden neden diye sorarak... Saclarina dokunmak istedim ama yine hircinlaşacakti.. Bir yandan soyledikleri cikmiyordu kafamdan.. Neyin peşindesin... Neden onunla ilgileniyordum gercekten.. Neden agladiginda bunca aciyordu benimde icim... Neden bunun bir aşk acisi oldugundan bu kadar emindim... Ve emin oldugum halde soramiyordum... Bunlari düşünürken bana baktigini hissettim...
- Lezbiyen misin?
Hic boyle bir soru beklemiyordum.. oylesine şaşirdim ki anlatamam.
- Karşina hicmi insan cikmadi senin bütün hayatin boyunca? Hic mi ne oldugun degil, kim oldugunla ilgilenmediler... Bu kadar korkutan neydi seni? Yada sen hep mi onlari sectin?
- Sen hic mi bu dünyada yaşamadin? Senin hep kim oldugunlami ilgilendiler? Seni nasil buraya getirdi hayat? Bu sokakta, benim yagmurumun altinda ne işin var? Kimsin sen?
- Yillar once sendim, şimdi benim...
İri gozleri dahada irileşti karşimda,
- Herkesin bir hikayesi var oyle degil mi? Sen de ilgi gosterip hikaye calanlardansin... Yorgun ve kirilmişlarin hikayelerinden aldigin derslerle olgulaşmiş bir sera meyvasisin sen... Soylesene benimki ne işine yarayacak? Ben bir kirgin kücük aşigim... ne yapacaksin benim hikayemi? Beni huzur aramakla itham edeceksin, ben huzura kavuştugumda sende kavuşacaksin... Sadece kendini düşünüyorsun sen! İşte birini daha hayata kazandirdim, benim hikayemi işte bu kizida boyle kurtardim diye anlatacaksin.. kimbilir belki bu sokaklarda, bu yagmurun altinda bunu ariyorsun... Bu yüzden buralarda geziyorsun, bu yüzden bu kadar pozitifsin... Kafani kaldirip, temiz gül bahceli evlerin kenarindan gecerken gülleri seninkinden fazla olanlarla cay kahve sohbetleri yapsana gidip? Her senden yoksula verdigin ekmekle, her senden mutsuza verdigin tebessumle var olmak, var olmak midir? Neden bu sokaktan gecerken elini tutan biri yok?
- Soylediklerin, yaşayan bir gercek... ama benim gercegim degil, ozenle kactigim insanlarin gercegi, bu yüzden yalnizim ama bundan şikayetci degilim.. Bu sokaktan gecerken kimsenin elini tutmaya ihtiyacim yok ama isterdim birinin elini tutarak yürümeyi... her istedigimiz şeye ihtiyacimiz oldugunu soyleyemeyiz.. ama ihtiyacimiz olan herşeyi isteriz... bu yagmurun altinda ne işim oldugunu ve neden bu sokaga girdigimi, neden koşeden seni izledigimi ve seni neden bu kadar hissedebildigimi bende anlamiyorum... bu yüzden bu kadar üzerinde duruyorum belkide.. bu bir tesadüf olamaz...
Sessiz kaldik bir süre... Gozlerini tişorünün koluyla sildi... yuzunu bir yone egerek burnunu cekerken icindeki minik yaramaz kizi gordüm... bana dondü ve
- Onu seviyordum... onu cok seviyordum ama olmadi... beni sevemedi, beni anlamadi...
Onu kaybettim
- İnsanlar kaybedilmez veya kazanilmaz benim gozümde... İnsanlar gelir veya giderler... alinip verilmez, paylaşilir veya paylaşilmaz...
- Gitmesine izin verdim... goze alamadim, cesaretim yoktu... bilemezsin ki.. onu kaybettim diyorum sana, o gitmedi...
- Belkide onu bir zafer olarak gorüyorsun, ona aşik degilsin... Onun senin olmasini istiyorsun ve bunu aşk saniyorsun bircok insanin düştügü yanilgidasin.. belki sana gelse mutlu olmayacaksiniz... bitiverecek bir cirpida
- O bircok insani bir kazana koyup kaynatmak istiyorum cünkü sende, onda ve dostlarimda yarattigi onyargilardan asla kurtulamadim onlar yüzünden... Sana seni yanimda istemiyorum yalniz kalmak istiyorum kendimle kalmak istiyorum dememin nedenide bu... her biriniz kendi pencerenizden bakiyorsunuz.. daha beni dinlemedin bile... daha onu anlatirken gozlerimi gormedin bile.. daha onu unutabilmek icin hangi yanliş yollarda, hangi dikenlerden yara aldigimi, hangi taşlara takilip kac kere tokezledigimi dinlemedin, daha onun yüzündeki her mimigin, daha alnindan dokülen her ter damlasinin bendeki anlamini sana anlatmadim... daha alt dudagindan, daha sesinden daha...daha o kiş gecesinden...teninden...boynunun altindan cektigim derin nefesten...sokaginda gecirdigim saatlerden...daha yagmurdan... daha daha sana hicbirşey anlatmadim... Sadece agladigim icin mi hirsliyim... insanlar kaybedilir insanlara ben gosterilemezse.. ben kendinden bile saklanirsa... duygularindan utanilirsa... duygularin aptallikla yaftalandigi günümüzde... ya aptallikla, yada yanlişlikla yargilanip duruyorum... Aşigim.. asin beni! Düş kuruyorum, düşlüyorum.. asin beni! düşüyorum... düştügüm icin asin beni! Bunlari daha kelimelerle süsleyebilirdim.. bu dupduru aşk anliyormusun... dupduru... Agliyorum onu ozledim... ona doyasiya bakabilmeyi ozledim.. aylardir gozlerinden, sesinden ve kollarindan uzagim...
- Üzgünüm... seni kandirmaya calişmiyorum.. gercekten anlamaya calişiyorum.
- Bunu yüzlerce kez sorguladim... benimde bundan korkmadigimi mi saniyorsun? Sadece nefes aldigini bilmekle mutlu oluyorum... binlerce etiketin altindayken insan ilişkileri, ben aradan siyrilamiyorum.. kayboluyorum "daha once"lerinin arasinda... kayboluyorum "kadinlar" etiketlerinin arasinda... kayboluyorum "kolay"larin arasinda...Duvarlar üzerine duvarlar orülü karşimda.. Nedenlerimin ve gozyaşlarimin yankilarini bile engelleyen duvarlarin kendisi bu halimin sorumlusu... yikamiyorum anliyormusun... seni seviyorum diye haykirsam... duvarlarindan geri donüp sesim yüzüme patliyor... ve her haykirişim bir kat daha ekliyor... susmaliyim.. susmaliyim.. bu karanlik ve dar sokakta yagmurla biriken gozyaşlarinda yaşayabiliyorum sadece bu aşki.. bu huznu...
Diyecek hicbirşey yoktu... hemde hic... duvarlar, ruhu akil ve bedenden ayiran duvarlari yikabilecek tek güctür aşk... ama diyecek hicbirşey yoktu... onu ne teselli edebilirdim, ne kandirabilirdim... tehlikeli bir nokta... acik olmasini istemekti... ama bu celişkiyi taniyordum ben.. acik olup daha da uzaklaşmak sozkonusu olabiliyordu kişiden... aşktan degil.. zaman zaman bunun dogru oldugunu düşünsemde.. yani acik olmak ve gerekiyorsa uzak olmanin dogru oldugunu bir aşik icin cok zordu bunu kabullenmek... ya bir daha hic sarilamazsam korkusu... ya birdaha gozlerine hic bakamazsam korkusunu biliyordum...
Yine gomülüverdi.. ama bu kez yalniz degildi, bende yüzümü ellerimin arasina aldim... kaldirimin kenarinda oluşan minik golete ikimizinde yüzü yansiyordu.. yüzlerimiz ayniydi... o bendim.. benim yüzümdü.. ben oydum.. onun yüzüydü...Aşkim..aşki..aşkimiz.. yağmura karişan gozyaşimizda... yinede hayata alişmiş yaşiyorduk... bu da benim duşuncelerimdi...Duşunce duşlerimden aşk, dinlenen ve her dinlendiğinde yeniden ve ayni coşkuyla yaşanan, gun işiginda zarar gormemesi icin yerinde kiymetlice saklanan bir nostalji plagiydi aşkimiz....


Okunma 1013 defa Son Düzenlenme Cuma, 14 Eylül 2012 11:14

Son Ekledikleri: melike hanım

Benzer Öğeler (etikete göre)

Bu kategoriden diğerleri: « . İçsel Yolculuk »

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.