Bu yazı için oy ver!
(6 Oylar)
Esas sorun ruh hali sağlıklı olan bir ailede büyüyemememizdir.Hep bir kavga , hep bir huzursuzluk.Çıkmaz yollar , çaresizlik.Çocukların önünde kavga edilmeyeceğini ailelere nasıl anlatmamız gerekiyor ? Yazık değil mi o zorla psikolojisini bozduğunuz çocuklara ? Belkide onunda evlilik hayalleri vardı , şimdi ise evlilikten korkuyor.Bir yandan kaynanaların dürtmesi ,taraf olmaları , diğer yandan kadının ekonomik özgürlüğünün olmaması.Çocuklara , çocukluklarını , gençliklerini zehir ettikten sonra ne anlamı kaldı evliliğin ? Huzuru sağlayamayacaksan evlenme yazıktır , günahtır çocuklarına.Kadının güvende olabileceği oteller inşa edilse , orda…

Unutmak

Yazan Perşembe, 02 May 2013 00:00
Bu yazı için oy ver!
(11 Oylar)
26.04.2013 Gece saat 04:00 Ani bir uyanışla kalktı yatağından. Bir gerçeği fark etmiş gibiydi. Sordu: Onu unutabildin mi? *** Aslı'nın yerini hiç kimse tutmaz eğer bir kez Kerem olmuşsanız sözünü hatırladı bir kez daha. Bu kez daha derinden anladı söylenmek isteneni. Bu yüzden mi kendimizi ya başkalarını kurtarmaya ya da tekrarlara adıyorduk. Her bir Aslı'da aslında kaybettiğimiz Aslı'yı mı kurtarıyorduk ya da Kerem'i. Her biri ile tekrar tekrar onu mu yaşıyorduk ya da? Bir parçasını bir özelliğini mi bulmaya çalışıyorduk? Yetmeyen yetmeyecek olan…

İki Yanlış Bir Doğruyu ... !!!

Yazan Çarşamba, 01 May 2013 00:00
Bu yazı için oy ver!
(7 Oylar)
Merhabalar , sevgili yaşayanlar, yaşamaya çalışanlar veya yaşadıkları düşünenler umarım her şey her zaman yolundadır... Çok sıkıcı bir giriş olduğunun farkındayım ama yazmış bulundum ve sunu bilin ki yazdığım hiç bir şeyi geri almayacağım içimden ne geliyorsa onu yazacağım o yüzden imladır , noktalamalardır , anlam kayması , yazım hataları gibi bir sürü şey çıkacaktır ki çıksın bu edebi bir yazı değildir. Her neyse demin otururken aklıma bir soru geldi ; yahu bu insanlar neden bu kadar çok geçmişe bağlı kalıyorlar , geçmişten…

Kölelik

Yazan Çarşamba, 24 Nisan 2013 12:30
Bu yazı için oy ver!
(2 Oylar)
Tek amacımız seçilmektir. Düşünmeyiz kariyer, para uğruna özgürlüğü, ben’in saygınlığını vereceğimizi, nasıl bir düzen içinde sömürüleceğimizi, şirket için, ürettiği bir ürünün malzemesi olacağımızı. Verilen unvan, görev tanımı ve sorumluluk olur şirket kimliğin. Oryantasyonla hangi maskelerle hangi rolü oynayacağın öğretilir. Üstüne aidiyet enjekte edilir. Unvan, sorumluluk, oryantasyon, aidiyet az şey değildir başlangıç motivasyonu için. Başlar, kendini kabul ettirme serüvenin. Didinir çalışırsın, olmadı derler. Sesini çıkaramazsın, bağımlı olduğun için. Hırsını, itirazını gömersin içine. Başlamıştır köleliğin baş kaldırması, huzursuzluğu. İçin burulur, masaya elini vurmak istersin. Aileni,…
Bu yazı için oy ver!
(6 Oylar)
Çabalıyoruz hepimiz öyle değil mi..ister biri için,birileri için ister kendimiz için..ama çabalıyoruz değişmeyen o.Önüne gelen ve sıraya konmuş,çoğu zaman dayatma olarak algıladığın okul yılların çabucak geçiyor.Çok şikayet ediyorsun.Annen baban yanındaya çok kızıyorsun olur olmaz şeylere bile.Vakit inanılmaz hızlı oysa.Geçip giden zaman kaç yaşında olursan ol,illa ki yaşanılanı özlettiriyor. Yaşayamadığın ya da farklı olsun istediğin şeylerse...onlar için bir şey yapamayacak olman çok üzüyor.Bir şekilde susup önüne bakma zamanı biliyorsun.Olabildiğine ilerlemek tek derdin.Alıp çantanı tek başına çıkıyorsun evden.O heyecan,o korku,endişe..kimleri bırakmadın ki geride.Ama yol seni…
Bu yazı için oy ver!
(37 Oylar)
Uyandığımda Güneş çoktan doğmuştu.Her sabah Güneşi öperek uyandıran ben, o sabah Güneşin beni öperek uyandırmasına müsade etmiştim.Güneş ise bu durumdan öyle hoşnuttu ki; tebessümünün pırıltıları gözlerimi kamaştırıyordu.Öyle güzel gülümsüyordu ki, onun bu mutlu haline kıyamadığımdan 'öyle olsun bakalım, bu seferlik sen kazandın' der gibi yüzüne gülümseyerek baktım ve yataktan kalktım.Saate baktım.Saat 8'di.Günlerdir hatta aylardır bugün gerçekleştireceğim şeyin hayalini kuruyordum.Bugünün zihnimde kaç kez provasını yaptığımı hatırlamıyorum bile.O kadar çok yaşamıştım ki bugünü zihnimde; bugün yaşanabilecek sürprizler bile hayalettiklerimin yanında olasılıksız kalırdı.İnsanlar gün içerisinde yaşadıklarına…

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.