...eksik Olma..

Yazan Pazartesi, 01 Temmuz 2013 00:00
Bu yazı için oy ver!
(5 Oylar)
Kalbim nasıl atıyor bilsen..iki gün sonra görme ihtimali varya seni,bunca telaşı o yüzden.Uyutmuyor, nerede güzellik var hayalini kurduruyor ve senide tam ortasına yerleştiriyor.Benim şikayetim yok tabi..İlk önce İstanbul'u sevdiren o sahilde karşılaşıyoruz..seni bana getirdiği için orayı bir kere daha seviyorum.Oturuyoruz bir bankta..ben gidip ikimize de çay alıyorum beyaz,iki kat karton bardakta..sizin oraların çayına benzemez tabi Karadeniz ne de olsa..kaç şeker attığına bakıyorum ve başlıyorum anlatmaya.. seni seviyorum..dur öyle bakma,kalkma hemen,dinle bendeki seni..sen hiç beklemediğim bir zamanda geldin bana.Adını kimseden duymadan büyüttüm yeşerdin içimde...insan…
Bu yazı için oy ver!
(0 Oylar)
Parmaklarımı değil, bilinçaltımı kullandım yazarken, baştan belirtmiş olayım :/ Nası bi kısır döngü içindeyim yahu. Resmen kendimle cebelleşiyorum. Neden mi? Söylemek, dillendirmek bile istemiyorum ki :/ Ama yazmak bana hep iyi gelmiştir. Boşa değil üniversite zamanımı 2 koca günlük ile tamamlamam… Adını bile anmak istemiyorum çünkü nefret ettiğime kendimi inandırdım, aşk falan saramam başıma şimdi. Zaten bitmiş gitmiş bi ilişki eninde sonunda. Biraz açıklayıcı olacağım tamam,ruhumun buna ihtiyacı var… Olay şu ki; benim zamanında sevgilim olan adamların hepsi bi çark etti, aradı, sordu,…
Bu yazı için oy ver!
(2 Oylar)
Epey fırsatım olduğundan daha da önemlisi yaşadıklarımdan dolayıdır ki ; kendimi gözlemlemek, anlamak, dinlemek son zamanlarda en sık yaptığım şeyler. Yaptım evet ama boşa değil, çok sıkı tespitlerim oldu. En can alıcı olanı dün aklıma dank etti. (bir yazışma esnasında, çat diye) Şöyle ki; Ben kendimi geliştirdikçe, donatmaya çalıştıkça, okudukça, öğrendikçe, yanlış bildiklerimi düzelttikçe bla bla… karşı cinsten (birlikte olmak istediğim adamdan) beklentilerim de duruma paralel olarak yükseliyor. Evet evet, fark ettim ki çıtayı yükseltiyorum elimde olmadan. E kendi kendime verdiğim sözler vardı…

Tek Beden - Çift Ruh

Yazan Salı, 25 Haziran 2013 12:57
Bu yazı için oy ver!
(0 Oylar)
İçimdeki çocuk halen salıncakta sallanıyor, ondandır çiçek açan her ağaca hayranlıkla bakmam, heyecan duymam… Herkes aynı şeyi tekrarlıyor son yıllarda; ‘’içimdeki ses, altıncı his, eş ruh…’’ Ben durumu farklı bir boyuta taşıdım kendimce. Kalbimi çelikten ama aralıkları epeyce geniş olan bir kafese aldım. Onu koruyorum. Dış etkenlerden, duygusal iniş-çıkışlarımdan… Koruyorum ki yaralanmasın, incinmesin, beni gündelik hayatımdan edip melankoliye sürüklemesin. Her ilişki, hayatıma giren her insan, tüm yaşadıklarım, üzüldüğüm, eğlendiğim, delicesine güldüğüm anlar bile bilincimde öylesine mimli ki… Bu durumların bir çoğu beni sonraki…
Bu yazı için oy ver!
(12 Oylar)
“Her şeyi bir kenara bırakmalıyım. Evet evet… “ sessizce ayna gibi parlayan yan duvara yöneldi bakışları. Ancak aynadaki kişi gibi o da inanmıyordu, bu gözlerinden o kadar belliydi ki… Hafifçe sarsılan asansör durakları ve kapıları sessizce açıldı… Birden asansörden boğucu kalabalığına rağmen ayrılmak istemedi. İçeride çalan müzikten mi, aydınlıktan mı, sormaya gerek yoktu. Cevap hiç biriydi. Çatık kaşlar ile ilk adımını attı, omuzuna çarparak çıkan kalabalığın arasından. İşte şimdi lobinin tam ortasında idi. Terleyen avuçlarını birbirine bastırdı. Sanki kalp atışlarını sakinleştirecekmiş gibi kendini…
Bu yazı için oy ver!
(10 Oylar)
Bu kolay mı oldu; hayır. Hem de tam anlamı ile başardığım da hala söylenemez. Ama adımımı attım bir kere. Düşünmeden acaba mı diye. Ekmek derdi gibi maddeyi dert edenleri dert ederken kendime, artık oluruna bıraktım şu cümle ile; “ucunda ölüm yok ya…” Kızgınlığım diz boyu aslında. Hayatın akışına mı desem, çocuğuma vakit ayıramamam mı, kocama, evime.. tüm bunlardan da öte kendime. Kapalı bir köşeye çekilmekti uzun zamandan beri isteğim. Her köşe yazarının bir kere de olsa yazdığı, herkesin içinden belki de her gün…

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.