Hay Şu Teknoloji

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 16:10
Bu yazı için oy ver!
(264 Oylar)
Dün çok sevgili bir arkadaşımın doğum günü yemeğine davetliydim. Mekan İstanbul’a tepeden bakan güzel bir yer. Tıklım tıklım dolu. Mekan sahibi daha fazla masa sıkıştırabilmek adına garsonlara bile zar zor geçecek kadar boş alan bırakmış. Olsun, zaten insan sevdikleri ile beraber olunca mekanın pek önemi kalmıyor. Müzik hoş, insanlar keyifli. Masamızda arkadaşım ve hayat arkadaşından başka kimseyi tanımıyorum. Önemli değil. Böyle böyle kurulmuyor mu ahbaplıklar? Ancak hal böyle olunca etrafı daha fazla izleme, gözlemleme fırsatım oluyor. Severim zaten. Sıkılmıyorum. Bilakis keyif alıyorum. Müzikte…

İçimde Neysem, Dışımda Onu Görürüm...

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 16:01
Bu yazı için oy ver!
(1 Oy)
“Yaşadığım site içinde bol ağaçlı yeşil bir çevrede yürüyüş yolumuz var. Fırsat buldukça sabahın erken saatlerinde burada yürüyüş yapıyorum. Yine sitemizin içinde yaşayan buraya ait, karınları site sakinlerince doyurulan; kedi ve köpeklerimiz var. Sahipsiz sokak köpekleri de denilebilir ancak rahatları o kadar yerinde ki, onların bu çevrenin dışında görmek neredeyse imkânsız. Bu şirin arkadaşlarımızdan bazıları ile sabah yürürken karşılaşıyor, selamlaşıyor ve konuşuyorum. Hele bir tane kangal kırması bir kızımız var ki, tam benim yürüyüş yoluna girdiğim yerde, yol ortasında boylu boyunca yatar durur.…

Bir İstek, Bir Cevap....

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 15:40
Bu yazı için oy ver!
(2 Oylar)
Çok uzun yıllardır araç kullanıyorum. Ve kendime ait bir aracım bu süre içinde hep oldu. Ancak iki yıl önce yaşadığım ekonomik sıkıntılar sebebi ile son kullandığım otomobili elimden çıkarmak zorunda kaldım. Yaklaşık altı aydır da kendime ait bir özel aracım yok. Son kullandığım araç lüks bir sınıfa ait olmasına rağmen, toplu taşıma araçlarına geçişte hiçbir zorluk yaşamadım. Çoğu zaman metrobüse, otobüse, minibüse binmek keyif oldu benim için. Ancak işim dolayısıyla bir aracımın olması da diğer taraftan gerekli gibi görünüyordu. Yeni bir araç alabilmek…

Belki Duyarsın Diye

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 15:19
Bu yazı için oy ver!
(1 Oy)
Onu ilk gördüğümde onsekiz yaşımdaydım.O beni onsekizimde sevdi.Ben onu sevdiğimde o gencecik bir teğmendi. ilk kez bir iş çıkışı otobüs durağında beklerken etrafımda dönmeye başlamasıyla fark ettim onu.Lafın gelişi değil aleni beni merkez yapmış etrafımda yürüyerek bir çember çiziyordu.Ne yapıyorsun dedim bakışlarımla, sıcacık gülerek ve ışıl ışıl yemyeşil bakarak "seyrediyorum" dedi. Dedim ya sıcacıktı.İçim ısındı, konuştuk o gün biraz.Sonraki gün,sonraki gün ve sonraki gün... Enerjik,sıcak pırıl pırıl bir ilişkimiz vardı.Bir gün durakta bekleyeceğim seni yarın dedi yarın cumartesiydi,evimin önündeki durağı kasdetdiğini biliyordum. O…

00:57

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 15:15
Bu yazı için oy ver!
(1 Oy)
15.06.2010 00:57 Uyuyamıyorum… Yüreğim ağzımda, elim telefonda, aklımda birikmiş bütün yaşanmışlıklar ve sen geliyorsun gözlerimin önüne. Bir an, olsun diyorum zaten sevmiyordu beni. Vazgeçebildiğine göre demek ki hazır hissediyor kendini bensizliğe. Sonra hayır diyorum, gidemez bırakamazsın beni. Hem de içim seninle bu kadar doluyken, yapamazsın bunu bana. Gözlerimin ucunda yaşlar birikiyor, ağlamıyorum. Sanki ağlarsam sende gidecekmişsin gibi geliyor direniyorum kendime. Hayır… Acıtmayacağım içimi, büyütmeyeceğim içimdeki sızıyı ağlamıyacağım işte. Bu gece seninim. Kendimi seninle yaralıyorum. İçimi ne kadar acıtırsam, o kadar kolay olacak gidişin.…

Kim'ler

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 15:05
Bu yazı için oy ver!
(2 Oylar)
Kim bilir kimin kalbindeyim şu an, kim kaybettiği için üzülüyordur arkamdan. Kim bilir kimin hayali, kimin yangınıyım içinde… Kim için artık çok geç, kim için ne olursa olsun ‘’ birgün gelecek’’ nasılsa diye beklenenim. Kim bilir kimin rüyalarının kadınıyım, kim için bir hiçim artık… Kim yüreğinden söküp atalı çok oldu beni kim bilir; kim için vazgeçilecek son şeyim. Kimin gözünün daldığı yerde acaba hayalim, kimin burnunun ucunda bir sızı yüreğim. Kimin ilk, kimin son aşkı kaldım içinde. Kimin yüreğinin ahı oldum. Ne çok…

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.