Benim Adım Geçmiş

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 20:17
Bu yazı için oy ver!
(67 Oylar)
Doğup büyüdüğüm ilçenin, Kent Tarihi Müzesindeyim, ama bu sefer yalnız değil; bir grup kalabalık içindeyim. Bizi gezdiren kişi bir nesne bulun kendinize diyor, sizi anlatsın, size dokunsun ve bir kelimeyle de olsa paylaşsın sizi bizimle. Asırlık kahve değirmenleri, kömürlü ütüler, gözyaşı testileri gibi daha fazla dikkat çekecek bir sürü nesnenin yanından geçip gidiyorum. Başkalarına kalsın onlar, ben kendime solgun bir fotoğraf seçiyorum. Niye mi? Gelin anlatayım. Bazılarının daha çiçeği burnunda diyebileceği kadar genç, bazılarının da ‘ öğretmenim kolum acıdı’ diye nazlanacağı kadar yaşlıyım.…

Yazmak.............

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 18:58
Bu yazı için oy ver!
(1 Oy)
Önümde bembeyaz boş bir sayfa, yanımda herzaman kullanmaktan hoşlandığım pembeli, morlu kalemlerim. Hep yazmak istedim; hayata,aşka ve insanlığa dair. Ne güzel şeydir parmakların kalem ile buluşması. Baş döndürücü hissi bütün vucudunuzu kaplar adeta. Peki şimdi ne vardı? Bilmediğim, görmediğim anlamsız setler oluşturan kalemimim ucunda. Biraz cesaretmi gerekti yoksa biraz hayal gücümü? Bir tutku idi yazmak ve yazarak ifade etmek daha kolaydı herşeyi. Kimse mimiklerinizi görmez, gözlerimizdeki hüznü ve neşeyi hissetmezdi. Okunan her cümle okuyan için hep ayrı bir anlamdı. Sevgiliye dudaklardan akmayan "…

Hani Adalet Nerede Ben Göremiyorum?

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 18:07
Bu yazı için oy ver!
(0 Oylar)
Hani adalet nerede ben göremiyorum? Başlığa ilk bakıldığında aşk ile ilgili bir yazı olacak izlenimi yaratabilir ama öyle değil müsadenizle yazıma başlayayım sayın olmayan takipçilerim hem biraz da içimi dökmek isyan etmek istiyorum.. Bugün iftardan sonra arkadaşlarla parka gittik.. Her zaman ki gibi makara muhabbet öyle zaman geçiriyoruz.. Bir ara baloncunun biri geldi parka e tabi parktaki bütün çocuklar koştu adama doğru aileleriyle filan ama biri hariç belki en az diğer yaşıtları kadar o da koşmak istemişti ama koşamadı.. Giyiminden belli oluyordu diğer…

Yaşam Üzerine Küçük Bir Monolog

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 16:58
Bu yazı için oy ver!
(14 Oylar)
Daha önce birkaç kere öldüm. Hiçbiri intihar değildi, oysa hepsi benim iznimle gerçekleşmişti. Öldüğümü bir tek ben biliyordum bir de haftada bir güle oynaya keyifle gittiğim psikiyatrım, yani sırdaşım, suç ortağım yani dünyada sadece ben varmışım da, o da sadece benimle ilgileniyormuş gibi hissettiren doktorum biliyordu gerçeği. Ben ölüydüm... Bazen sadece nefes alıyor olmanız, her sabah varolan işinize gidiyor olmanız, gündelik işlerinizi halledebiliyor olmanız, yaşadığınız anlamına gelmez. Bazen benim gibi deli olmadığını bilen akıllı biri karşınıza çıkıp daha önce nasıl ve kaç kere…

İnsanlığın En Eski'miş Giysisi; Yalnızlık..

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 16:46
Bu yazı için oy ver!
(638 Oylar)
Ruhu açık kaldığı için geceden duygusu alınmış insanların olduğu, bakışların birbirini ısrarla teğet geçtiği ve bir damla tebessümün birbirine sarfedilince düşer de filizlenip çoğalır endişediyle maskeli yüzlere nakşedilmediği topraklardayız. Sanki kalabalıklar arasında yalnızlığının müsebbibini arıyor insanoğlu. Hani yalnızlığı nerde olsa gözünden tanırdın. Boşuna meşgul etme kalabalıkları. Sen her sabah aynada yalnızlığının sebebine 'Günaydın' diyorsun zaten. Çıkart artık şu maskeni; çünkü artık sen bile tanıyamıyorsun kendini. Hadi artık kalk ve kendine yalnız kalmışlığının hesabını sor. Birgün bakmadan görebilirsen beni; bütün aynalardan vazgeçerim..Belki de en…

Bir damla öteye

Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2012 16:16
Bu yazı için oy ver!
(5 Oylar)
Kızgın sobanın üstünde tüten çay gibi demlenemiyor hayatım fakat biliyorum ki önce sobayı yakmak gerek ama yaktığın hayaller olmamalı belki zaman olmalı fikir olmalı aşk olmalı sevgilinin o aydınlık dolu bakışına rağmen yakmalı belkide insan insan olmalı kendi ruh bütünlüğünü tamamlarken... Uzak hep uzak olmamalı artık birazda yakında hissetmeli o buhranı yaklaşmalı sınırlara ama başkasının mayınlı sınırlarınada dikkat etmeli zaten yeterince zarar görmüş olan ruh çelikleşmeli ki amerikan sinemasının süpermeni gibi uçsun göklerde yarsın kainatı çıksın hicrete insan insan olmalı sobasının üstünde demlenmeli…

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.