Ben Bir Sokak Çocuğuyum...

Yazan Çarşamba, 03 Temmuz 2013 18:14
Bu yazı için oy ver!
(2 Oylar)
Ben bir sokak çocuğuyum. Ellerimde, madde zenginlerinin göremediği umut, yüzümde orta hallilerin küçümsediği bir tür çaresizlik var. Kimilerine göre kim olduğu, ne olduğu belli olmayan bir anne babanın peydahladığı, zorla dünyaya getirilmiş ve olduğu yere ait olmayan çirkin bir çocuğum. Dünya sanki çok güzel ve pak da, eksik olan bir benim. Lekeliyim, istenilmeyenim... Kim olduğumu merak etmese de kimse, Allah dil vermiş, izin verin birkaç şey söyleyeyim. Tanımak isteyen olursa bu küçük canlıyı şayet, gece olduğunda İstiklal’in başındaki dar büfenin en uç köşesine…

Sevgiye Doğru

Yazan Çarşamba, 03 Temmuz 2013 10:48
Bu yazı için oy ver!
(13 Oylar)
Küçük bir balıkçı teknesinde, İstanbul Boğazı'nın orta yerinde, asılıyorum küreklere tüm gücümle, ama nafile. Boğazın akıntısı yakaladı bir kez kayığımı. Belki asılırsam sol küreğime, sağa döner karşı kıyıya ulaşırım. Ama yok, direnmek nafile ! Akıntı sürüklüyor, seni, beni, bizi! Sahi, ben ne zamandır bu küçücük kayıktayım? Ne zaman bindim bu tekneye? Nasıl geldim denizin ortasına? Yalnızlığım, akıntıya karşı tek başına! Sonra kimdi o balıkçı? Nereden çıktı, nasıl verdi teknesini ödünç bana? Ben, ben miyim? Sen, sen misin? Ne zaman uzaklaştık birbirimizden bu kadar?…

''bir Asıl, Onlarca Suret...''

Yazan Salı, 02 Temmuz 2013 19:33
Bu yazı için oy ver!
(0 Oylar)
‘’Akşam oldu şehrimde, penceremde kuşlar göründü, bir yaşlı hayal gözlerimde, gözlerimi yaşlar bürüdü…’’ Severim bu şarkıyı, velev ki; an itibariyle frekansım tam da bu yönde… Zaman zaman bu denli yoğun dalgalanıp durulma sebeplerimi bilmediğim, bunun sonucunda nereye varabileceğimi asla kestiremediğim, işin duygu karmaşası boyutunda sürüklendiğim, gidip-gidip geldiğim, zaman zaman isyan ettiğim, gülümsediğim, nice geceler özlemden sızım sızım sızladığım, geçen zamanı geri alabilmek gibi bir mucizenin ne yazık ki mümkün olmadığını bile bile akla hayale sığmayan; mantık süzgecinden nasibini almamış binbir türlü senaryo yazdığım,…

Mutlu Olmak İsteyen Çocuklar..

Yazan Salı, 02 Temmuz 2013 12:19
Bu yazı için oy ver!
(7 Oylar)
Kız kendisine zor bir yer seçmişti.. Biliyordu o hastahanedekilerin ne parası, ne umudu vardı.. Ama hazırdı.. Girdi başhekimin odasına ve hasta seçmek istediğini söyledi.. Başhekim elindeki listeyi gösterdi, kız baştan yedinci çocuğu seçti.. Sıra tanışmaya gelmişti ufaklıkla.. İçeriye girdiler.. Çocuk kolundaki iğneden kurtulmayı istiyordu.. Annesi eve gidip oğluna güzel bir yatak sermeyi, yemese de sevdiği yemekleri yapmayı hayal ediyordu.. Babası ise çıkışta parayı nasıl ödeyeceklerinin derdindeydi.. O odadakilerin hiç birisi ölümün o çocuğun yakınlarında dolaştığından haberdar değildi.. Çocuk kanser olabilirdi, paraları olmayabilirdi ama…
Bu yazı için oy ver!
(6 Oylar)
Yıllarca ayağını kesen, parmaklarında iflah olmaz nasırlar bırakan, su toplayan derilerin izi kalmaz hevesiyle uzanacaksın ayakkabılarına belki. Yara bantını tek seferde çeker gibi çıkarıp, atacaksın ayakkabıları ayağından. Çıplak kalacak ayakların. Önce moraracak soğuktan. Aklının ucundan geçmemiş yerleri su toplayacak bu defa; en yumuşak yerleri. Ayakkabının sivri burnunun önünde sıkışıp, kıvrılan, kimi zaman birbirini kanatan ayak parmakların rahatlayacak belki ama tabanını tırtıklı ekmek bıçağıyla ortadan ikiye kesiyorlar zannedeceksin bu defa. Topuğuna dikenler batacak, hissetmeyeceksin kenarlarını… Yürüyüşündeki acı, yüzüne yansıyacak. Yanakların gerilecek. Gözlerindeki ifade donuklaşacak.…
Bu yazı için oy ver!
(12 Oylar)
Sevmek yürek ister de, peki ya yürek ne ister? "Yürek ne ister" hiç dinledik mi onu? İçimizi açıp, hiç baktık mı küçücük yüreğimiz bize hep ne anlatmak ister diye? Onun da bize söyleyeceği bir kaç sözü vardır her zaman. Biz ne kadar susturmaya çalışsak da, son sözü hep o söylemek ister. O konuşur biz sustururuz. O haykırır, biz bastırırız. O sever, biz kızarız yaramaz bir çocukmuş gibi...Acı çekmek ister, izin vermeyiz. Hep mantığımızın karar vermesini isteriz. Çok mantıklıyız ya, o zaman aklımızla kalbimiz…

YAZAR ARA


ÜYE GİRİŞİ

EN ÇOK OYLANANLAR



YAŞAM ATÖLYESİ

Hiç resim yok
  Kapat

Başsağlığı


Blog yazarlarımızdan Şerife Mutlu’nun hayatını kaybetmiş olduğunu öğrenmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz. Hanımefendiye Allah'tan rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.